مقدمه: چرخش پارادایم در روانپزشکی معاصر روانپزشکی از دیرباز بر مصاحبه بالینی، مشاهده رفتاری و گزارش‌های ذهنی بیماران تکیه داشته است. با وجود دقت و اهمیت بی‌بدیل قضاوت بالینی، این رویکرد همواره با چالش ماهیت تاخیری مداخلات روبرو بوده است؛ اغلب زمانی تشخیص قطعی داده می‌شود که